یادداشت

زنان سرپرست خانوار حاشیه شهرها بیش از سایرین در معرض آسیب هستند

 

 

طیبه سیاوشی

نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی و عضو فراکسیون زنان مجلس

 

مسئله زنان سرپرست خانوار جزو شش سیاست و اولویت کلان و محوری کشور در برنامه ششم توسعه آمده است. در واقع در قانون برنامه ششم توسعه این موضوع در قالب طرح جامعه توانمندسازی زنان سرپرست خانوار گنجانده شد و دستگاه‌های دولتی و غیردولتی متولی رسیدگی به این موضوع نیز مشخص شد.

اما باوجود تهیه شدن این طرح جامع و الزام به اجرای آن با دو مسئله در این خصوص روبرو هستیم. نخست تعدد دستگاه‌ها و نهادهای متولی این امر است که می‌تواند به نوعی آسیب‌رسان باشد. اما مسئله مهمتر نبود آمار دقیق از تعداد و جمعیت زنان سرپرست خانوار در سراسر کشور است. در این خصوص آمارهای مختلفی مطرح می‌شود که برخی جمعیت این گروه از زنان را حدود یک میلیون و در برخی موارد تا سه میلیون نفر تخمین می‌زنند. کمااینکه برخی جمعیت این زنان را به همراه خانواده‌هایشان تا پنج میلیون نفر هم برآورد کرده‌اند.

در این خصوص داشتن یک آمار رسمی و دقیق از جمعیت زنان سرپرست خانوار یک امر ضروری است تا بتوان برحسب این آمار واقعی طرح و برنامه‌ها را پیش‌بینی و اجرا کرد. در عین حال باید ویژگی‌های زندگی هر یک از این زنان مشخص شود مثلا اینکه آنها به صورت مجرد زندگی می‌کنند یا با فرزندانشان. این امر از آن روست که کیفیت زندگی هر یک از اینها برحسب نوع زندگیشان متفاوت است و برنامه توانمندسازی آنها هم باید باتوجه به این ویژگی‌ها صورت گیرد.

یکی از مسائل حائز اهمیت دیگر در این زمینه آن است که تعداد زیادی از این زنان امروز در مناطق حاشیه‌ی شهرها زندگی می‌کنند که همین موضوع به نوبه خود آنها را بیش از سایر زنان خودسرپرست ساکن شهرها و روستاها‌، آسیب‌پذیرتر می‌سازد. در واقع بسیاری از این زنان امروز درگیر آسیب‌های اجتماعی شده و حتی بیش از سایرین نیازمند توانمندسازی برای جلوگیری از تسریع مسائل‌شان هستند.

امروز برخی از تشکل‌های مردم نهاد در این زمینه فعال بوده و موضوع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار را دنبال می‌کنند اما کافی نیست و لازم است دولت و سایر نهادهای مسئول نیز بیش از پیش به این موضوع ورود کنند.

در حال حاضر مهمترین مشکل و چالش عمده زنان سرپرست خانوار موضوع اشتغال و کار است و متاسفانه روز به روز بر تعداد این گروه از زنان افزوده می‌شود که همین امر مسئله را سخت‌تر و حساس‌تر می‌سازد. براساس همین حساسیت بود که فراکسیون زنان مجلس در جریان تصویب برنامه ششم توسعه تلاش کرد تا حساسیت نسبت به این موضوع را افزایش داده و موضوع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار را در لیست یکی از شش اولویت اصلی این برنامه بگنجاند.

به اشتراک بگذارید