یادداشت

معلولیت زنان خودسرپرست؛ تبعیضی مضاعف

بررسي آمار٣٩هزار زن كم توان نشان مي دهد:

معلولیت زنان خودسرپرست؛ تبعیضی مضاعف

پرویز گودرزی. کارشناس حوزه زنان

 

برخی از زنان خودسرپرست به دلیل مشکلات جسمی با تبعیضی مضاعف روبرو هستند؛ زنانی‌که دچار معلولیت‌های مختلف هستند نه تنها به واسطه جنسیت‌شان که به دلیل کم‌توانی نیز با محرومیتی عمیق‌تر روبرو می‌شوند. باوجود آنکه تعداد زنان معلولی که خودشان مسئول مراقبت و سرپرستی از خودشان هستند از مردان بیشتر است، اما اغلب این زنان هیچ‌گاه امکان استخدام و شاغل شدن را پیدا نمی‌کنند.

 

معلولان خود پرست در آمارها

براساس آمارهای رسمی، از مجموع بیش از یک میلیون و 38 هزار و 569 زن سرپرست خانوار در ایران، تعداد 39 هزار و 372 نفر از این زنان معلول هستند که مجموعا 3.8 درصد از کل جمعیت زنان خودسرپرست را شامل می‌شود. طبق همین برآوردها، بیشترین پراکندگی زنان معلول خودسرپرست مربوط به استان‌های؛ یزد با 8.5 درصد، کهگیلویه وبویراحمد با 5.8 درصد و هرمزگان با 5.6 درصد است.

در این خصوص باید عنوان کرد استان یزد به‌رغم آنکه تنها 1.7 درصد از جمعیت زنان سرپرست خانوار کل کشور را دارد اما بیشترین سهم زنان معلول خودسرپرست را نیز دارا می‌باشد. استان بوشهر نیز با سهمی معادل 0.7 درصد، کمترین تعداد زنان خودسرپرست معلول را در خود دارد.

 

خطر آسيبهاي مضاعف

در برخی موارد این معلولیت موجب می‌شود این زنان به مراتب بیش از سایر زنان خودسرپرست دچار تبعیض و به تبع آن آسیب شوند. آسیبی که هم به لحاظ روانی و هم به لحاظ اقتصادی و اجتماعی آنها را دچار مشکلات عدیده می‌سازد.

براین اساس اولویت قرار دادن این گروه از زنان در اجرای سیاست‌های مربوط به حمایت‌های اجتماعی یک الزام است.

در همین راستا توانمندسازی و آموزش آنها نیز باید باتوجه به مسائل و مشکلات آنها و در نظر گرفتن نوع معلولیت جسمی‌شان صورت گیرد.

دو سال قبل اخباری مبنی بر تشکیل شورای زنان خودسرپرست معلول با همراهی زنان کارآفرین منتشر شد که هدف از تشکیل این شورا حمایت از ادامه تحصیل و کسب مهارت‌های اشتغال زنان معلول بود.

 

سازو كارها اصلاح شود

گرچه تاکنون اقداماتی حداقلی در این زمینه صورت گرفته اما باتوجه به مشکلات این گروه از زنان خودسرپرست، باید سازوکارهای بیشتری در جهت حمایت از توانمندسازی آنها صورت گیرد. بیش از 39 هزار نفر از زنان خودسرپرست به نوعی درگیر معلولیت هستند که این معلولیت نباید مانع از توجه به آینده آنها شود. با آموزش مهارت‌های اجتماعی و حرفه‌ای، علاوه بر ایجاد حس خودباوری در آنها می‌توان فضا را برای بروز استعدادهای آنها فراهم کرد.

به اشتراک بگذارید