Your address will show here +12 34 56 78
خبر

فاز اول کمپین هم_سایه_شو که با حمایت برند پریل و بر اساس رسالت مسوولیت اجتماعی این برند در ابتدای ماه رمضان و با هدف حمایت از زنان سرپرست خانوار و توانمند سازی آنان متولد شد، به پایان  راه خود رسید.

فاز اول این کمپین با راه اندازی ستاد خبری، تلاش کرد تا علاوه بر اطلاع رسانی مراحل کمپین و جمع آوری مبلغ مورد نیاز از طریق اختصاص درصدی از عواید فروش و تعیین مبلغی به ازای اشتراک گزاری عکس در شبکه اینستاگرام، نقش تعیین کننده در فرهنگ سازی و آگاه سازی عموم مردم و همچنین مدیران و مسوولان حوزه اقتصاد و اجتماعی و کمک به اقتصاد و پویایی زندگی زنان سرپرست خانوار کشورمان داشته باشد.

 فعالیت در فضای مجازی و همچنین به کارگیری مخاطب و درگیر کردن آن با کمپین، یکی از نوآوری های این کمپین در نحوه اجرا به شمار می رود. انتشار عکس از سایه توسط مخاطب و انتشار آن در صفحات شخصی در شبکه های اجتماعی و پرداخت 70،000ریال توسط برند پریل در ازای انتشار هر عکس، توانست مخاطب را با خود به خوبی همراه کند. براساس آمار ستاد خبری کمپین که در پایگاه اینترنتی کمپین به نشانی www.ham-saheh-sho.com در دسترس قرار دارد، تا کنون بیش از 7500 نفر در فراخوان انتشار عکس از سایه و حمایت از زنان سرپرست خانوار شرکت کرده اند که بخش زیادی از آنرا هنرمندان، ورزشکاران و چهره های سرشناس کشور تشکیل می دهند.

فاز دوم این کمپین با پوشش کامل مراحل آموزش زنان سرپرست خانوار توسط خیریه های همکار کمپین هم_سایه_شو، ادامه می‌یابد.

پایان فاز اول این کمپین، می تواند یک آغاز برای ادامه حمایت از زنان سرپرست خانوار باشد و به طور حتم، برند پریل ، همچنان خود را حامی و همراه زنان سرپرست خانوار می داند.

0

خبر

سایه‌های ما در کنار یکدیگر و به نفع زنان سرپرست خانوار

به گزارش ستاد خبری #هم_سایه_شو کمپین اینستاگرامی هم_سایه_شو تا 20 تیر تمدید شد. پریل در این کمپین به ازای هر پست سایه از مخاطبان ایستاگرامی با هشتگ #هم_سایه_شو مبلغ 7000 تومان برای آموزش و توانمند سازی زنان سرپرست خانوار کمک خواهد کرد این کمپین که قرار بود تا پایان ماه رمضان ادامه داشته باشد با توجه به استقبال چشمگیر کاربران اینستاگرام تا 20 تیر تمدید شد.

برای آگاهی از اخبار این کمپین اجتماعی، می توانید به سایت این کمپین به نشانی   www.ham-sayeh-sho.com مراجعه فرمایید.

0

یادداشت

 

 

طیبه سیاوشی

نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی و عضو فراکسیون زنان مجلس

 

مسئله زنان سرپرست خانوار جزو شش سیاست و اولویت کلان و محوری کشور در برنامه ششم توسعه آمده است. در واقع در قانون برنامه ششم توسعه این موضوع در قالب طرح جامعه توانمندسازی زنان سرپرست خانوار گنجانده شد و دستگاه‌های دولتی و غیردولتی متولی رسیدگی به این موضوع نیز مشخص شد.

اما باوجود تهیه شدن این طرح جامع و الزام به اجرای آن با دو مسئله در این خصوص روبرو هستیم. نخست تعدد دستگاه‌ها و نهادهای متولی این امر است که می‌تواند به نوعی آسیب‌رسان باشد. اما مسئله مهمتر نبود آمار دقیق از تعداد و جمعیت زنان سرپرست خانوار در سراسر کشور است. در این خصوص آمارهای مختلفی مطرح می‌شود که برخی جمعیت این گروه از زنان را حدود یک میلیون و در برخی موارد تا سه میلیون نفر تخمین می‌زنند. کمااینکه برخی جمعیت این زنان را به همراه خانواده‌هایشان تا پنج میلیون نفر هم برآورد کرده‌اند.

در این خصوص داشتن یک آمار رسمی و دقیق از جمعیت زنان سرپرست خانوار یک امر ضروری است تا بتوان برحسب این آمار واقعی طرح و برنامه‌ها را پیش‌بینی و اجرا کرد. در عین حال باید ویژگی‌های زندگی هر یک از این زنان مشخص شود مثلا اینکه آنها به صورت مجرد زندگی می‌کنند یا با فرزندانشان. این امر از آن روست که کیفیت زندگی هر یک از اینها برحسب نوع زندگیشان متفاوت است و برنامه توانمندسازی آنها هم باید باتوجه به این ویژگی‌ها صورت گیرد.

یکی از مسائل حائز اهمیت دیگر در این زمینه آن است که تعداد زیادی از این زنان امروز در مناطق حاشیه‌ی شهرها زندگی می‌کنند که همین موضوع به نوبه خود آنها را بیش از سایر زنان خودسرپرست ساکن شهرها و روستاها‌، آسیب‌پذیرتر می‌سازد. در واقع بسیاری از این زنان امروز درگیر آسیب‌های اجتماعی شده و حتی بیش از سایرین نیازمند توانمندسازی برای جلوگیری از تسریع مسائل‌شان هستند.

امروز برخی از تشکل‌های مردم نهاد در این زمینه فعال بوده و موضوع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار را دنبال می‌کنند اما کافی نیست و لازم است دولت و سایر نهادهای مسئول نیز بیش از پیش به این موضوع ورود کنند.

در حال حاضر مهمترین مشکل و چالش عمده زنان سرپرست خانوار موضوع اشتغال و کار است و متاسفانه روز به روز بر تعداد این گروه از زنان افزوده می‌شود که همین امر مسئله را سخت‌تر و حساس‌تر می‌سازد. براساس همین حساسیت بود که فراکسیون زنان مجلس در جریان تصویب برنامه ششم توسعه تلاش کرد تا حساسیت نسبت به این موضوع را افزایش داده و موضوع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار را در لیست یکی از شش اولویت اصلی این برنامه بگنجاند.

0

یادداشت

بررسي آمار٣٩هزار زن كم توان نشان مي دهد:

معلولیت زنان خودسرپرست؛ تبعیضی مضاعف

پرویز گودرزی. کارشناس حوزه زنان

 

برخی از زنان خودسرپرست به دلیل مشکلات جسمی با تبعیضی مضاعف روبرو هستند؛ زنانی‌که دچار معلولیت‌های مختلف هستند نه تنها به واسطه جنسیت‌شان که به دلیل کم‌توانی نیز با محرومیتی عمیق‌تر روبرو می‌شوند. باوجود آنکه تعداد زنان معلولی که خودشان مسئول مراقبت و سرپرستی از خودشان هستند از مردان بیشتر است، اما اغلب این زنان هیچ‌گاه امکان استخدام و شاغل شدن را پیدا نمی‌کنند.

 

معلولان خود پرست در آمارها

براساس آمارهای رسمی، از مجموع بیش از یک میلیون و 38 هزار و 569 زن سرپرست خانوار در ایران، تعداد 39 هزار و 372 نفر از این زنان معلول هستند که مجموعا 3.8 درصد از کل جمعیت زنان خودسرپرست را شامل می‌شود. طبق همین برآوردها، بیشترین پراکندگی زنان معلول خودسرپرست مربوط به استان‌های؛ یزد با 8.5 درصد، کهگیلویه وبویراحمد با 5.8 درصد و هرمزگان با 5.6 درصد است.

در این خصوص باید عنوان کرد استان یزد به‌رغم آنکه تنها 1.7 درصد از جمعیت زنان سرپرست خانوار کل کشور را دارد اما بیشترین سهم زنان معلول خودسرپرست را نیز دارا می‌باشد. استان بوشهر نیز با سهمی معادل 0.7 درصد، کمترین تعداد زنان خودسرپرست معلول را در خود دارد.

 

خطر آسيبهاي مضاعف

در برخی موارد این معلولیت موجب می‌شود این زنان به مراتب بیش از سایر زنان خودسرپرست دچار تبعیض و به تبع آن آسیب شوند. آسیبی که هم به لحاظ روانی و هم به لحاظ اقتصادی و اجتماعی آنها را دچار مشکلات عدیده می‌سازد.

براین اساس اولویت قرار دادن این گروه از زنان در اجرای سیاست‌های مربوط به حمایت‌های اجتماعی یک الزام است.

در همین راستا توانمندسازی و آموزش آنها نیز باید باتوجه به مسائل و مشکلات آنها و در نظر گرفتن نوع معلولیت جسمی‌شان صورت گیرد.

دو سال قبل اخباری مبنی بر تشکیل شورای زنان خودسرپرست معلول با همراهی زنان کارآفرین منتشر شد که هدف از تشکیل این شورا حمایت از ادامه تحصیل و کسب مهارت‌های اشتغال زنان معلول بود.

 

سازو كارها اصلاح شود

گرچه تاکنون اقداماتی حداقلی در این زمینه صورت گرفته اما باتوجه به مشکلات این گروه از زنان خودسرپرست، باید سازوکارهای بیشتری در جهت حمایت از توانمندسازی آنها صورت گیرد. بیش از 39 هزار نفر از زنان خودسرپرست به نوعی درگیر معلولیت هستند که این معلولیت نباید مانع از توجه به آینده آنها شود. با آموزش مهارت‌های اجتماعی و حرفه‌ای، علاوه بر ایجاد حس خودباوری در آنها می‌توان فضا را برای بروز استعدادهای آنها فراهم کرد.

0

یادداشت

 

سمیه جلالوند

روانشناس و مشاور خانواده

 

اصولا زنان سرپرست خانوار نسبت به مردان به واسطه داشتن چند نقش مختلف به طور همزمان مانند اداره امور خانه و تربیت و مراقبت از فرزندان به تنهایی و کار خارج از خانه با دستمزد کمتر، استرس و مسائل و مشکلات روانی بیشتری را تجربه می‌کنند.

در همین خصوص برخی تحقیقات صورت گرفته در کشور نشان می‌دهد که زنان سرپرست خانوار در مقایسه با سایر افراد و گروه‌ها، اختلالات روانشناختی بیشتری را تجربه می‌کنند. ناتوانی در جلب حمایت و مهار هیجانی، احساس ناتوانی در برآوردن خواسته‌های فرزندان، احساس تنهایی و بی‌کسی، نبود فرصت برای رسیدگی به مسائل تحصیلی فرزندان از مشکلات روان شناختی این زنان است.

در عین حال وجود مسائل و مشکلاتی از جمله بیکاری، نداشتن درآمد کافی و مباحث مربوط به تامین مسکن از جمله مواردی است که به تنش‌های روحی و روانی این زنان دامن زده و آنها را بیش از پیش در معرض افسردگی قرار می‌دهد.

در واقع می‌توان گفت که افسردگی همواره در معرض زنان سرپرست خانوار است که این وضعیت باتوجه به شرایط آنها متفاوت خواهد بود. اما بالا بودن مشکلات روحی و افسردگی در میان زنان سرپرست خانوار ناشی از شرایط اجتماعی و اقتصادی تحمیل شده به آنهاست و ارتباطی با جنسیت آنها ندارد. در واقع این مسئله ناشی از تبعیض اقتصادی و اجتماعی و نگرش منفی جامعه است که شرایط را برای آنها سخت‌تر می‌سازد.

در این میان توانمندسازی این زنان به معنای دستیابی آنها به منابع و کنترل بر زندگی‌شان خواهد بود که موجب ایجاد احساس استقلال، اعتماد به نفس و خودباوری برایشان می‌شود. همین موضوع می‌تواند به نوبه خود موجب کاهش تبعات روانی و افسردگی برای زنان سرپرست خانوار شود.

مهارت آموزی فرد امکان شکوفایی توانایی‌ها را به او داده و احساس بهتری نسبت به خود برایش خواهد داشت. ضمن اینکه این احساس از طریق این زنان به خانواده و فرزندانشان نیز منقل می‌شود و در سلامت روانی خانواده اثرگذاری مستقیم دارد. این شرایط امید به زندگی را در میان این گروه افزایش داده و متناسب با میزان توانمندی و مهارت‌آموزی زنان، وضعیت آنها در جامعه را ارتقاء می‌دهد.

بدون شک تازمانیکه نتوان سازوکاری برای بهبود معیشت و افزایش توانمندی زنان سرپرست خانوار ایجاد نکرد، باید شاهد بروز مشکلات روحی و روانی بیشتری در میان این قشر از زنان جامعه بود.

0

گفت‌وگو

توانمندسازی تنها به معنای آموزش و مهارت‌آموزی به زنان سرپرست خانوار نیست چرا که باید به بازاری برای فروش تولیدات‌شان نیز فکر کرد.

به نقل از روزنامه اعتماد،  زهرا کریمی، مشاور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با تاکید بر این موضوع معتقد است در صورتی‌که تنها به زنان مهارتی داده شود و برای عرضه آن تولیدات در بازار فکری نشود، روند توانمندسازی ناقص خواهد بود و نتیجه‌اش روی آوردن افراد به دست‌فروشی در محل‌هایی همچون مترو می‌شود. او در گفت‌وگویی به بیان لزوم ورود نهادها و دولت به موضوع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار می‌پردازد.

*چه عاملی در کشور ما زنان را به سرپرست خانوار تبدیل می‌سازد؟

گاهی طلاق و گاهی هم مرگ همسر دلیلی‌ای است که موجب می‌شود برخی زنان مسئولیت سرپرستی یک خانواده را بر عهده گیرند. در کشور ما به دلیل اینکه بعد از طلاق یا مرگ همسر زنان کمتر ازدواج مجدد را تجریه می‌کنند و ترجیح می‌دهند ادامه زندگی را وقف فرزندانشان کنند، معمولا بعد از طلاق یا فوت همسر خودشان سرپرست خانوار باقی می‌مانند. اما دیگر سرپرستان خانوار دخترانی هستند که هیچگاه ازدواج نکرده‌اند و به دلایلی مانند فوت والدین از خواهر و برادران کوچکتر خود مراقبت و نگهداری می‌کنند که تعداد این زنان هم کم نیست. ما به تازگی آماری داریم از زنان مجردی که سرپرستی کودکی را بر عهده گرفته‌اند.این زنان هم بخش دیگری از جامعه زنان سرپرست خانوار ما را تشکیل می ‌دهند.

* زنان برای حضور در جامعه و تامین نیازهای مالی‌شان، نیازمند شغل و مهارت هستند که عمدتا فاقد مهارت‌های لازم برای ورود به بازار کار هستند. براین اساس توانمندسازی و آموزش این زنان را چه گروهی باید دنبال کنند؟ دولت، بخش خصوصی یا سایر نهادهای مدنی و مردمی؟

وظیفه توانمندسازی زنان سرپرست خانوار بر عهده دولت است. گاهی این اشتباه رخ می‌دهد که برخی می‌پرسند زنان سرپرست خانوار چه تاثیری می‌توانند بر تولید و اقتصاد کشور داشته باشند. به عقیده من این سوال درستی نیست چرا که این دولت‌ها هستند که موظف هستند نقشی در زندگی این افراد ایفا کنند و آموزش ‌مهارت‌های لازم را به آنان بیاموزند. یکی از مهم‌ترین وظایف دولت‌ها در برابر اقشار آسیب‌پذیر حمایت و توانمندسازی آنها است. پس نباید این انتظار را داشته باشیم که آنها به کمک دولت‌ها بیایند بلکه بالعکس این دولت‌ها هستند که باید به کمک این افراد بیایند و آنها را از آسیب‌هایی که فقر برایشان به دنبال خواهد داشت محافظت کنند.

*آیا توانمندسازی زنان سرپرست خانوار می‌تواند کمکی به خروج مستقیم آنها از دایره فقر کند؟

بحث توانمند سازی زنان باید ادامه‌دار باشد .گاهی ما آموزش و مهارت لازم را به این زنان می‌دهیم و امکانات تولید را هم در اختیارشان می‌گذاریم اما بازاری برای فروش تولیدات این افراد وجود ندارد. اگر توانمندسازی زنان ادامه‌دار باشد می‌تواند به خروج آنها از دایره فقر منجر شود. ضمن اینکه اگر این اتفاق به هر دلیل رخ ندهد یا نیمه کاره رها شود فقر از همان فرد به فرزندش سرایت می‌کند. همه ما می‌دانیم که فقر می‌تواند مسری و موروثی باشد. سرایت فقر یعنی سرایت آسیب اجتماعی، سرایت اعتیاد، طلاق، بیماری و… .

*به عقیده شما وجود کمپین‌ اجتماعی «هم‌سایه‌شو» که قصد دارد از عایدات فروش محصولات خود منابعی را در حوزه آموزش و توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و کارآفرینی برای آنها هزینه کند، چقدر می‌تواند در این زمینه موثر باشد و به عنوان یک فرهنگ نهادینه شود؟

قطعا در این مورد می‌توان روی کمک کمپین‌های اجتماعی حساب کرد. همچنین NGO ها و نهادهای اجتماعی در عرضه تولیدات می‌توانند بسیار کارآمد و مفید باشند. گاهی این کمپین‌ها با شناخت و معرفی برخی کالاها و بازار مربوط به آن درآمد پایداری برای زنان سرپرست خانوار به وجود می‌آورند. در واقع آن چیزی که زنان سرپرست خانوار به آن نیاز دارند همین درآمد پایدار است. تخصص در یک حرفه مشخص چیزی است که کمپین‌های اجتماعی باید آن را دنبال کنند. گاهی NGO های ما تلاش می‌کنند که با آموزش زنان سرپرست خانوار از آنها حمایت کنند. باید بگویم در این مورد تنها آموزش کافی نیست. شاید دادن آموزش و ابزار تولید شرط لازم باشد اما قطعا کافی نیست. یکی از مهمترین شروط برای کسب موفقیت در این حوزه شناخت و ایجاد بازار برای این افراد است. تا زمانی که بازار مشخص برای این تولید وجود نداشته باشد فرد مجبور می‌شود تولید خود را در مترو و گوشه خیابان عرضه کند و این یعنی ناقص ماندن روند حمایت و توانمندسازی.

0

گفت‌وگو

فقر زنان در گفت و گو با نادر هوشمندیار:

نباید زنان خودسرپرست را یک مصرف‌کننده صرف بار آورد

 

اگر حمایت از زنان خودسرپرست تنها به حمایت مالی تحت عنوان افراد آسیب‌پذیر محدود شود، آنها را یک مصرف کننده بار می‌آوریم و هیچگاه نگاه مصرفی درستی در میان این زنان شکل نمی‌گیرد.

نادر هوشمندیار، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی با اشاره به گسترش فقر، نابسامانی اقتصادی و تنگنا در معیشت زنان در نبود چرخه‌ی تولید، عنوان کرد: براساس برآوردهای آماری شمار زنان سرپرست خانوار در کشور رو به افزایش است که این مسئله با آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای نظیر بیکاری، فقر، اعتیاد و بسیاری موارد دیگر همراه خواهد بود.

او با اذعان به اینکه در بیش از یک دهه اخیر پدیده فقر بیش از قبل به سمت زنان کشیده شده است، گفت: این شرایط برای زنانی که به هر دلیل سرپرست خانوار می‌شوند تشدید شده و آنها را بیش از پیش در معرض فقر قرار می‌دهد. طی دهه‌های اخیر میزان تک والدی و سرپرستی خانواده توسط زنان در مقایسه با گذشته بیشتر شده و همین امر لزوم کارآفرینی و توانمندسازی آنها را بیش از پیش الزامی می‌سازد.

به گفته این کارشناس مسائل اقتصادی؛ تقویت و بهبود وضعیت اقتصادی این زنان نباید صرفا به حمایت‌های مالی و پرداخت پول به آنها خلاصه شود بلکه این امر باید به نوعی باشد که آنها احساس کنند در اقتصاد جامعه اثرگذار هستند. اگر قرار باشد حمایت از این افراد تنها به حمایت مالی تحت عنوان افراد آسیب‌پذیر محدود شود، آنها را یک مصرف کننده صرف بار می‌آوریم و هیچگاه نگاه مصرفی درستی در آنها شکل نمی‌گیرد.

هوشمندیار در این خصوص توضیح می‌دهد: زمانیکه این زنان با آموزش و کارآفرینی در اقتصاد جامعه ظاهر شده و تاثیرگذار شوند، خیلی زود از یک فرد مصرف‌گرا به یک فرد مولد و یک فرد صرفه جو که سعی می کند از امکانات موجودش استفاده درستی داشته باشد، تبدیل می‌شوند. در این شرایط است که آنها حتی با دستیابی به یک نگاه بلندمدت به پس‌انداز برای آینده هم فکر کرده و شروع به ساماندهی اقتصادی منابع مالی خود می‌کنند.ندان

او معتقد است؛ مهارت آموزی و کارآفرینی زنان خودسرپرست نه تنها به نفع خود این زنان و خانواده‌های آنها که به نفع کل اقتصاد جامعه است چرا که پویایی هر فرد گامی در جهت پویایی اقتصاد جمعی به شمار می‌رود.

بنا به گفته این استاد دانشگاه؛ دادن آموزش وتوانمندسازی زنان سرپرست خانوار مانع انتقال چرخه‌ی فقر از طریق این زنان به فرزندانشان می‌شود

0

گفت‌وگو

در گفت و گو با محمود جام ساز به بهانه کمپین هم سایه شو مطرح شد

 دولت اشتغال زنان سرپرست خانوار را ساماندهی کند

 

مهارت آموزی به زنان سرپرست خانوار باید باتوجه به نیازهای بازار کار صورت گیرد چرا که در غیر اینصورت آنها با وجود مهارت آموزی بار دگر به حال خود رها شده و امکان اشتغال و کسب درآمد را نخواهند داشت.

محمود جام‌ساز، کارشناس مسائل اقتصادی به بررسی ابعاد مختلف اشتغال و کارآفرینی زنان سرپرست خانوار اشاره کرد و در این خصوص توضیح داد: بیکاری همواره به عنوان یک بیماری اقتصادی و اجتماعی در معرض جامعه قرار دارد. براساس تحقیقات صورت گرفته، اشتغال اثرات مثبت روحی و رفتاری برای افراد به همراه دارد به ویژه برای زنانی که به دلایل مختلف سرپرست خانوار شده و از همین جهت نیز به لحاظ روحی دچار آسیب شده‌اند.  

او تامین نیازهای اقتصادی و معیشتی را مهمترین اولویت زنان سرپرست خانوار دانست و گفت: یکی از مهمترین نیازهای این گروه از زنان داشتن مسکن و شغل برای گذران معیشت است، براین اساس زنانی‌که فاقد شغل، مهارت و توانمندی برای کسب درآمد باشند به سرعت در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار می‌گیرند چرا که ناگزیر به گذران زندگی خود و خانواده‌شان هستند.

جام‌ساز در این خصوص اضافه کرد: باید توجه داشت که درگیری زنان سرپرست خانوار با فقر تنها یک وجه ماجرا است، چرا که باید توجه داشت فقر می‌تواند از طریق سرپرست به سایر اعضای خانواده از جمله فرزندان تحت پوشش منتقل شود و این سرآغاز یک جریان است که می‌توان با آموزش و توانمندسازی زنان خودسرپرست، از انتقال این پدیده به خانواده‌ آنها جلوگیری کرد.

به گفته‌ی او؛ باید توجه داشت که مهارت آموزی صرفا به معنای ایجاد اشتغال نیست، به عبارتی نباید آموزش و توانمندسازی زنان را مترادف با ورود آنها به جمعیت شاغلان کشور دانست و در واقع با آموزش تنها گام اولیه برای آماده‌سازی افراد برای ورود به بازار کار برداشته می‌شود که البته گامی مهم و موثر است.

این کارشناس اقتصادی در این خصوص توضیح داد: بهترین راهکار در روند توانمندسازی زنان، آموزش آنها با توجه به نیازهای شغلی بازار است. در غیر این صورت برخی از همین زنان با وجود آموزش و کسب مهارت به حال خود رها می‌شوند و مجددا از ورود به بازار کار و کسب درآمد باز ‌می‌مانند که این به معنای تداوم فقر برای آنهاست.

جام‌ساز در این زمینه به نقش دولت اشاره کرد و خاطرنشان ساخت: دولت با ایجاد فضای مناسب و تخصیص منابع، می‌تواند اشتغال زنان سرپرست خانواری که تحت آموزش قرار گرفته و توانایی ورود به بازار کار را دارند را سامان دهی کند. به عبارتی با تخصیص منابع، زمینه کارآفرینی و ایجاد شغل برای آنها را در فضای جامعه ایجاد کند.

0

یادداشت

آمارها و حوزه فعاليت زنان سرپرست بررسي شد

زنان خودسرپرست بيشتر چه شغلي دارند؟

سیما جلالی/ جامعه شناس حوزه زنان

یافته‌های صورت گرفته نشان می‌دهد که اجرای برنامه‌های توانمندسازی زنان سرپرست خانوار نه تنها به اشتغال، افزایش سطح درآمد و ارتقای آنها به سطوح بالاتر اجتماعی و اقتصادی جامعه منجر می‌شود، بلکه به کمک آموزش شغلی می‌توان از وابستگی این افراد به سازمان‌های حمایتی کاسته می‌شود.

در واقع توانمندسازی این زنان به لحاظ روانی نگاه آنها به خود را تغییر داده و پس از آن خود را فردی کارآمد و با عزت نفس بیابند. به عبارتی، اجراي برنامه توانمندسازي نه تنها به اشتغال، افزايش سطح درآمد و كاهش وابستگي زنان سرپرست خانوار منتهي مي‌شود بلكه توانايي آنها در حوزه‌هاي روان شناختي را نيز به دنبال دارد.

آخرین برآوردهای رسمی صورت گرفته نشان می‌دهد که بیش از نیمی از زنان خودسرپرست غیرفعال هستند. اما در بین زنان شاغل سرپرست خانوار، بیشترین سهم مربوط به اشتغال در حوزه فعالیتهای کشاورزی و ماهیگیری است که حدود 38.5 درصد کل زنان خودسرپرست شاغل را شامل می‌شود.

بالا بودن اشتغال این گروه از زنان در بخش کشاورزی از سویی به دلیل تنوع این نوع مشاغل و از سوی دیگر به دلیل نزدیکی این حوزه فعالیت با مسئولیت زنان در خانه است. عمده زنانی که در بخش کشاورزی مشغول به فعالیت هستند از استان‌های مازندران، گیلان و خراسان رضوی هستند.

براین اساس حدود 14 درصد از این زنان در حوزه آموزش و تولید مشغول به کار هستند. در عین حال استان مازندارن با 9.8 درصد بیشترین و استان قم با 0.4 درصد کمترین سهم از زنان خودسرپرست شاغل را به خود اختصاص داده‌اند.

طبق برآوردهای صورت گرفته اغلب زنان خودسرپرست شاغل در گروه سنی 40 ساله و بیشتر، به مشاغل سنتی یا در فعالیت‌هایی که کمتر به تخصص علمی و حرفه‌ای دارند مشغول هستند.

برهمین اساس بیشترین زنان خودسرپرست شاغل، در گروه سنی بین 25 تا 34 سال در حوزه فعالیت‌های تولیدی_صنعتی مشغول به کار هستند.

زنان خودسرپرست شاغل گروه سنی 35 تا 39 سال هم عمدتا در فعالیت‌های مرتبط با حوزه اطلاعات و ارتباطات مانند تولید و توزیع محصولات فرهنگی، فعالیت‌های فناوری اطلاعات و مخابرات مشغول به کار هستند.

آمارهای رسمی حاکی از آن است که بالغ بر 20 هزار زن سرپرست خانوار متخصص در کشور وجود دارد که در حوزه‌های مختلف مشغول به کار هستند. در عین حال نزدیک به 9 هزار نفر از زنان خودسرپرست شاغل در بخشهای مختلف به عنوان کارگر ساده کار می‌کنند.

مجموعا طبق آخرین برآوردها 82.7 درصد از زنان خودسرپرست شاغل در بخش‌خصوصی و 15.2 درصد آنها در بخش عمومی مشغول به فعالیت هستند.

توجه به وضعیت اشتغال زنان خودسرپرست، در راستای برنامه‌ریزی برای توانمندسازی و آموزش آنها امری حائز اهمیت است. در واقع باتوجه به وضعیت فعلی اشتغال این گروه از زنان، می‌توان به برنامه‌ریزی برای آموزش به زنان خودسرپرست فاقد شغل پرداخت.

0

خبر

در مسیر آگاه سازی جامعه به امید جلب حمایت بیشتر از زنان سرپرست خانوار با قرار دادن تصویر سایه خود با کمپین هم_سایه_شو در شبکه اجتماعی اینستاگرام همراه شوید.

به گزارش ستاد خبری کمپین هم -سایه-شو، تصویر سایه‌ خود را با هشتگ #هم_سایه_شو در صفحه اینستاگرام شخصیتان نشر و به گسترش این امر کمک کنید.

پریل بابت هر پست شما با هشتگ #هم_سایه_شو مبلغ 7000 تومان به خیریه ها برای آموزش و توانمند سازی زنان سرپرست خانوار کمک خواهد کرد.

کمپین اجتماعی هم-سایه-شو از ابتدای ماه مبارک رمضان با هدف توانمندسازی و آموزش حرفه ای زنان سرپرست خانوار فعالیت خود را آغاز کرده و تا پایان ماه رمضان ادامه خواهد داشت.

0

PREVIOUS POSTSPage 1 of 3NO NEW POSTS